เคยล้ม มาตั้งกี่ครั้ง เคยพลั้ง มาตั้งกี่หน
ทางเดิน เหมือนจะวกวน และแสนไกล
เธอท้อ ฉันก็อ่อนล้า เราแวะ พักสักนิดดีไหม
เธอ ลองมานั่งตรงนี้ ข้างข้างกัน

* เมื่อเธอกับฉัน ยังเคียงข้างกาย ยังเคียงข้างใจ
จับมือกันไว้ ประคองกันไป ทุกวัน
เหนื่อยนักก็พัก สูดลมหายใจ แล้วยิ้มให้กัน
แค่มีเธอร่วมทาง ก็สุขหัวใจ

** แค่เรารักกันก็พอ แค่เรามีกันก็พอ
สองเราเป็น แรงใจให้กัน ให้เธอกับฉัน มีแรงก้าวไป
แค่เรารักกันก็พอ ไม่ขออะไรมากมาย
แค่เพียงคำว่ารักจากใจ บนทางที่เหงา
ทั้งยาว ทั้งไกล เราไปด้วยกัน

รักที่เธอ ให้มา นั้น ดวงใจฉัน สับสน
คล้ายเธอ มีเล่ห์กล เกินจะค้น จนใจ
เหมือนน้ำผึ้ง เมื่อยามหวาน ใจสะท้าน อ่อนไหว
ทุกยาม มองจ้องไป คลายความ ทุกข์กังวล

ผ่านๆ นานไป ฟ้าใหม่ กลับดู มืดมน
เปลี่ยนดังอีกคน หมองหม่น ไม่มีเยื่อใย
ปั่นป่วน รวนเร รักเรา คือความ ฝันไป
ยากเกินเข้าใจ ทำไมความรัก ปรวนแปร

รักที่เธอ ให้มานั้น ดวงใจฉัน สับสน
คล้ายเธอ มีเล่ห์กล เกินจะค้น จนใจ
เหมือนน้ำผึ้ง เมื่อยาม หวาน ใจสะท้าน อ่อนไหว
ทุกยาม มองจ้องไป คลายความทุกข์ กังวล

ผ่านๆ นานไป ฟ้าใหม่ กลับดู มืดมน
เปลี่ยนดังอีกคน หมองหม่น ไม่มีเยื่อใย
ปั่นป่วน รวนเร รักเรา คือความ ฝันไป
ยากเกิน เข้าใจ ทำไมความรัก ปรวนแปร